ಸುಳಿ

ತನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೇನಾದರೂ ದೊರೆತೀತು ಅಂತ ಅರುಹಿದವರಾದರೂ ಯಾರು? ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಶಾಂತಲೆಯ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು. ತಾನು ಶಕ್ತಳೇ ಹೌದಾದರೂ 'ಯಾರೋ ಹೇಳಿಸಿಯೇ ಕಳುಸಿರಬೇಕು. ನಾಳೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಕೇಳೋಣ' ಎಂದುಕೊಂಡಳು. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಊಹೆ ಸುಳ್ಳಿತ್ತು. ಆ ಹುಡುಗಿ ಯಾರದೋ ಸಲಹೆಯನ್ನ ಮನ್ನಿಸಿ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲೇ ಶಾಂತಲೆಯನ್ನ ಅರಸಿ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಶಾಂತಲೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನ ಅರಸಿ ಬರೋದು ಸಹಜವೇ ಅಲ್ಲವೇ. ಇದು ಆಕೆಗೆ ಅಸಲಿಗೂ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ.

ರತಿ

ಆಕೆಯ ಹೆಸರು ರತಿಯಾದರೇನು? ಶಾಂತಿ ಹೆಸರಿನವಳನ್ನ ಕೂಗಿ ಕೂಗಿಯಾದರೂ ಶಾಂತವಾಗ್ತಾಳೇನೋ ಎಂಬ ದೂರಾಲೋಚನೆಯಲ್ಲೇ ಆ ಹೆಸರಿಟ್ಟರಬೋದು. ಹಾಗೆಯೇ ಸದಾನಂದ, ಸುಖೇಶ, ಸುಭಾಷಿಣಿ. ಈಕೆ ಕುಳ್ಳಗೆ, ತೆಳ್ಳಗೆ, ಕಪ್ಪಗೆ ಇದ್ದಳು. ಭಾಗಶಃ ಹಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲಾ ಹುಳುಕು.  ಯಾವಾಗಲೂ ನಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕರೆದರೂ ನಗು, ಕೂಡು ಎಂದರೂ ನಗು, ಹೋಗು ಎಂದರೂ ನಗು. ಅದು ಮುಜುಗರದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದಲೋ. ಹಾಗಾಗಿ ಹಲ್ಲಿನ ಹುಳುಕು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು‌. ಹಾಗಂತ ಆಕೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದಳು ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ. ಸಂತೃಪ್ತಳೂ ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ.  ತಿಂಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದೈದು ಆರು ಸಾವಿರ ರೂಗಳಿಗೆ  ಕಾಲೇಜೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಟೆಂಡರು. ಇಬ್ಬರ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿ. ಕೆಲಸ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟು. ಅಟೆಂಡರ್ ಎಂದರೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಪಾಲಿಸಿ ಬರೆಯದೇ ಕೇವಲ 'ರತಿ'ಯಹಾಗೆ ಅನಬೋದಷ್ಟೇ.  ಹೇಳಿದ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಚಕಾರೆತ್ತದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೊಸತದ್ದು ಕಲಿಯಿತ್ತಿದ್ದಳು.